تاثیر شیلاجیت بر ناباروری القاشده در موش‌های نر

نویسندگان: راگاو کومار میشرا، آشیش جین، شیو کومار سینگ

چکیده

شیلاجیت (سلاجیت) در طب سنتی شبه‌قاره هند به‌عنوان یک ماده «واجیکاراک» (افزایش‌دهنده قوای جنسی) شناخته شده و برای درمان ناباروری مردان مورد استفاده قرار می‌گیرد. بر این اساس، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی شیلاجیت در درمان ناباروری ناشی از مواجهه با مواد شیمیایی سمی طراحی شد.

در این تحقیق، اثر مصرف خوراکی روزانه شیلاجیت با دوزهای ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی‌گرم به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن، به مدت یک چرخه کامل اسپرم‌سازی (۳۵ روز)، در موش‌های نر بالغ نابارور (القاشده با کادمیوم با دوز ۲ میلی‌گرم/کیلوگرم) بررسی شد.

نتایج نشان داد:

شیلاجیت باعث افزایش وزن اندام‌های تولیدمثلی شد.

تولید روزانه اسپرم در بیضه افزایش یافت.

فعالیت آنزیم‌های بیضه‌ای (Δ5 3β-HSD و 17β-HSD) افزایش پیدا کرد.

سطح تستوسترون سرم بالا رفت.

بررسی بافت‌شناسی بیضه‌ها نشان داد که شیلاجیت روند اسپرم‌سازی را بازسازی کرده و با افزایش دوز، لایه‌های سلول‌های زاینده (germ cells) به‌تدریج افزایش یافتند، در مقایسه با موش‌های تیمار شده با کادمیوم.

همچنین، شیلاجیت اثرات منفی کادمیوم بر تحرک اسپرم، تعداد اسپرم را معکوس کرد.

فعالیت ترشحی اپیدیدیم و کیسه‌های منی، میل جنسی، باروری و تعداد نوزادان به‌ازای هر ماده نیز در موش‌های دریافت‌کننده شیلاجیت بهبود یافت.

جمع‌بندی

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که شیلاجیت دارای اثرات آندروژنی قوی است و می‌تواند در بهبود باروری در شرایط ناباروری ناشی از کادمیوم نقش مؤثری داشته باشد.

منبع

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29947420/